X
تبلیغات
نماشا
رایتل

زمزمه های گاه و بیگاه من

یکشنبه 1 شهریور‌ماه سال 1388

آ‌فتاب می شود

 

آفتاب می شود

نگاه کن که غم درون دیده ام 

 چگونه قطره قطره آب می شود  

چگونه سایه سیاه سرکشم 

 اسیر دست آفتاب می شود  

نگاه کن  

تمام هستیم خراب می شود
 
شراره ای مرا به کام می کشد
 

 مرا به اوج می برد  

مرا به دام میکشد  

نگاه کن تمام آسمان من  

پر از شهاب می شود
 
تو آمدی ز دورها و دورها
  

ز سرزمین عطر ها و نورها  

نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاجها 

 ز ابرها بلورها  

مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعر ها و شورها
 

 به راه پر ستاره  می کشانی ام  

فراتر از ستاره می نشانی ام 

 نگاه کن  

من از ستاره سوختم 

 لبالب از ستارگان تب شدم 

 چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل  

ستاره چین برکه های شب شدم
چه دور بود پیش از این زمین ما
  

به این کبود غرفه های آسمان 

 کنون به گوش من دوباره می رسد 

 صدای تو  

صدای بال برفی فرشتگان 

 نگاه کن که من کجا رسیده ام  

به کهکشان به بیکران به جاودان  

کنون که آمدیم تا به اوجها  

مرا بشوی با شراب موجها  

مرا بپیچ در حریر بوسه ات  

مرا بخواه در شبان دیر پا  

مرا دگر رها مکن
مرا از این ستاره ها جدا مکن
 

 نگاه کن  

که موم شب براه ما  

چگونه قطره قطره آب میشود  

صراحی سیاه دیدگان من 

 به لالای گرم تو  

لبالب از شراب خواب می شود
 
به روی گاهواره های شعر من
  

نگاه کن 

 تو میدمی و آفتاب می شود

                                                                                                                                                                  فروغ فرخ زاد   

پی نوشت ۱: از این شعر خوشم اومد گفتم بذارم (کلا از شعرای فروغ خوشم میاد) 

پی نوشت ۲: نظر - آی پی - سروش رسانه - صدا و سیما - روز پنج شنبه - اذان ظهر و در آخر آه یک زن باردار(این نوشته مخاطب خاصی دارد برای یکی از خوانندگان خاموش وبم است فقط خواستم بگم که شناسایی شده ولی به حرمت این ماه عزیز کوتاه اومدم)