X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

زمزمه های گاه و بیگاه من

سه‌شنبه 27 اسفند‌ماه سال 1387

شکرگذاری - آوای مهر

سلام به دوستان عزیزم  

سلامی به زیبایی بهار 

و در کل سلام به روی ماه همه ی شماها

 به لحظه ی تحویل سال جدید فقط دو روز مونده که اونم چشم به هم بذاریم سپری میشه.  

همونطور که در دو پست قبل از خدا خواستم این چند روز باقیمانده رو همانند روزهای که سپری شد خوب طی بشه به راستی که صدای منو شنید و اینو از ته دل و اعماق وجودم دارم می گم که سه روز پیش چیزی رو که اصلا تصورش نمی کردم ساکت  خدای مهربونم برام فراهم نمود فقط و فقط اینو اینجا نوشتم که یادم بمونه و همیشه و در همه جا شکر گذارش باشم . فقط می تونم بگم خداجونم شکرت .... not worthy

و اما اتفاق خوب دیگر جشنی بود که دوستان وبلاگی ام تحت عنوان آوای مهر که حمایت از  بچه های کم توان ذهنی بود تدارک دیدند که واقعا جشن خوبی بود جا داره از اینجا به همه ی این عزیزان خسته نباشید بگم هم از طرف خودم و هم از طرف وحید و شرمنده که ما نتونستیم کمکی در این مورد کنیم چرا که پایان ساله و اداره هم فول تایم (الان هم که دارم آپ می کنم مردم دارن خودشون رو برا چهارشنبه سوری آماده می کنن ولی من مشغول کشیدن چک هستم  )

انشاا... در مراسمهای بعد بتوانیم ما نیز قدمی برداریم. 

سر سفره ی هفت سین ما رو نیز از دعای خیرتون بی نصیب نذارین بغل

یا حق 

 

پی نوشت: سفره ی هفت سینی توی اتاق جلسه چیده ام هرکی داخل میشه به به و چه چه راه می ندازه (اعتماد به نفسو دارین نیشخند)